|
2009/05/26 |
 [El Viejo Topo / Carlos Varea] Coincidente con la última reunión del G-20 en Londres de comienzos de abril, el sexto aniversario de la guerra y del inicio de la ocupación de Iraq apenas ha sido rememorado por los medios de comunicación y ha sido completamente olvidado por el movimiento de solidaridad internacional. A ello ha contribuido ciertamente la aparente “normalización” interna del país, cuyos dos elementos referenciales son una relativa reducción de la violencia y el aparente asentamiento del proceso político auspiciado por los ocupantes, cuya más reciente confirmación sería la celebración de las elecciones locales de enero. Así, según la valoración interesada de los ocupantes y de sus socios internos iraquíes, repetida como si de un eco se tratara por medios de comunicación internacionales y gobiernos amigos, Iraq habría superado una fase de cinco años de extrema violencia generada por la propia sociedad iraquí como consecuencia de la caída del régimen dictatorial de Sadam Husein, que parecía exorcizar con represión y servicios públicos la irredenta y atávica naturaleza de los llamados iraquíes —tan solo sectas y tribus mal amalgamadas— hacia la masacre y el latrocinio. |
|
Gehiago irakurri
|
|
|
2009/05/14 |
|
Aquí os dejamos el apunte de un libro que os recomendamos. Se trata de ‘Iraq bajo ocupación: Destrucción de la identidad y la memoria’ (Ediciones del Oriente y del Mediterráneo, 2009) |
|
Gehiago irakurri
|
|
2006/11/14 |
|
[Komite Internazionalistak / Imanol Telleria] Egia aurrera doa, munduko egoera ikusita gezurra badirudi ere, herri borrokaren eskutik, egia aurrera doa. Donald Rumsfeldek, Bushen gerraren ministroak, onartu behar izan du: "Argi dago Irakeko bigarren fasea [okupazioa] ez da behar bezain ondo edo azkar joan" Aste honetan errepublikanoek ezin izan dute ezkutatu hauteskundeei loturik zegoen bere politikaren beste porrota bat, Iraken gertatutakoa hain zuzen ere.
|
|
Gehiago irakurri
|
|
2006/03/13 |
Hurrengo Martxoaren 20an Iraken kontrako gerraren 3. urteurrena beteko da. Hiru urte geroago, hildakoek ez dira sartzen albistegietan eta propaganda ofizialak zioenaren kontra, gerra ez da bakerako ezta demokraziarako bidea izan Ekialde Ertainean; honen ordez okupaziorako zurigarria eta errekurtso natural eta energetikoak Iraketik ateratzeko bidea bezala bilakatu da. |
|
Gehiago irakurri
|
|
2006/03/06 |
|
[Komite Internazionalistak / Imanol Telleria] Mina da azken asteetan areagotzen ari den sentimendua Irakeko toki guztietan. Hedabideek izendatu duten “Mezkitetako gerrak” komunitate erlijio eta gizarte sektore guztietako irakiarren artean liskarra sortarazi nahi du.
Hala ere, mina izan da azken hamarkadetan nazioarteko komunitateak irakiarrei inposatu dien sentimendua. 90eko hamarkadan Nazio Batuek bahitura ezarri zion. Horren ondorioz bi milioi pertsona hil ziren (Nazio Batuek berak emandako datuen arabera), horietatik, milioi bat hamar urteko baino gutxiagoko umeak ziren. 2003ko martxoaren 20an lehandabiziko bonbardaketek Irakeko inbasio ilegala abiatu zuten. Orain arte kalkulatu ez diren ehun milaka lagun hil zituzten inbasoreek airetik. Gaur, okupazioaren hirugarren urtemuga betetzear dagoenean, okupatzaileak bortizkeriaren bitartez egoera politiko berria legitimatzen saiatzen dira. Kartzeletan presoak torturatzea, hilketa selektiboez Irakeko hainbat mediku, unibertsitateko irakasle, artista eta intelektual hiltzea (horretan Israeleko serbitzu sekretuek laguntzen dute) edo biztanleria zibila bonbardatzea badira okupatzeileen estrategia batzuk legitimazio hori lortzeko. Hau guztia hau euren oinen azpian petrolioa izateagatik. |
|
Gehiago irakurri
|
|
|
|